TTC Oostkamp werd in november 1979 opgericht door een groepje enthousiaste pingpongliefhebbers onder leiding van Roland Jacobs. Op geregelde tijdstippen werd er gespeeld in een bovenzaaltje van de cafetaria in de Valkaart.

In het seizoen '80-'81 trad onze club voor het eerst in competitie aan met één ploeg. Voor een tweede ploeg was het echter wachten op het seizoen '87-'88. Twee jaar later promoveerde de A-ploeg naar derde provinciale. De stunt was compleet toen deze ploeg het jaar daarop (seizoen '90-'91) voor het eerst kampioen werd en meteen doorstootte naar tweede provinciale.

Domper op de feestvreugde was de brand van de sporthal de Valkaart in 1991. In 1994 verrees echter op dezelfde plek een nieuwe, grotere sporthal, nu met een zwembad en theaterzaal. De gelegenheid voor onze club om in de daaropvolgende jaren met het strass-cabaret en Karel Deklerck enkel fel gesmaakte culturele evenementen te organiseren.

Het nieuwe Valkaart-complex zorgde ook voor een boost wat het ledenaantal betreft. Op competitievlak zag onze club in die periode jammer genoeg wel enkele sterkhouders vertrekken, met mindere sportieve resultaten tot gevolg. De werking van onze club was in die tijd dan ook grotendeels recreatief. In het seizoen 2000-2001 waren nog slechts twee Oostkampse ploegen in competitie actief. Zowel in 1998 als in 2001 speelde de A-ploeg wel kampioen in vierde provinciale.

Vanaf het seizoen 2000-2001 sloten zich wel een aantal nieuwe (jeugd)leden aan. Hun enthousiasme zorgde voor een steeds groter competitieluik binnen ons club. Het meest succesvolle seizoen was 2005-2006 met promoties voor drie van de ondertussen vijf ploegen. De B-ploeg werd kampioen in vierde, maar ook de C-ploeg (naar derde) en de D-ploeg (naar vierde) stegen een reeks. Twee jaar later, in het seizoen 2007-2008, werd de A-ploeg voor de vierde keer in haar bestaan kampioen. Zeventien jaar na haar eerste titel mocht ons eerste viertal terug in tweede provinciale aantreden. Onze club telde dat seizoen zelfs maar liefst zes ploegen in de competitie, een record in onze geschiedenis.

De jaren die volgden speelde onze club (nagenoeg steeds) met vier competitie-ploegen. De A-ploeg (na een competitiehervorming niet langer in tweede) werd een vaste waarde in derde provinciale. De B-ploeg draaide steevast mee bovenaan in vierde, terwijl de C-ploeg zich op dat niveau handhaafde. De D-ploeg, steeds met beginnende (jeugd)spelers, had haar plaats in vijfde provinciale. 

Sinds het seizoen 2017-2018 draait het competitieluik binnen onze club opnieuw op een lager pitje: het blijkt jaar na jaar moeilijker om met drie ploegen aan te treden. Toch wist ons B-viertal in het seizoen 2019-2020 de promotie naar derde provinciale binnen te halen.

Naast de competitie heeft onze echter steeds ruime aandacht besteed aan de niet-competitiespelers en de jeugd. Zij namen met enthousiasme deel aan de georganiseerde clubtornooien en begeleide jeugdtrainingen. Het ledenaantal schommelt jaarlijks rond de veertig.

De meest unieke gebeurtenis in de geschiedenis van onze club was ongetwijfeld de demonstratiewedstrijd tussen de broers Jean-Michel en Philippe Saive in de Valkaart in 2015, naar aanleiding van ons 35-jarig bestaan, voor ruim 400 aanwezigen.

Wat het bestuur betreft volgden door de jaren heen natuurlijk de nodige bestuurswissels, maar de eerste 20 jaar bleef het voorzitterschap in handen van medeoprichter Roland Jacobs. Hij werd in 1999 afgelost door Dirk Tavernier, die in 2002 de voorzittershamer doorgaf aan Peter Van Leirsberghe. In de periode 2014-2015 nam Eddy Peereboom de honneurs waar. Sinds 2016 is Peter terug de praeses van onze club.

In 2007 kreeg de feitelijke vereniging een eigen administratieve verankering door de omvorming naar een Vereniging Zonder Winstoogmerk (VZW). 

Naast de gemeente, die in al die jaren de ruimte en de tafels ter beschikking stelde, werd onze club steeds gesteund door een aantal sponsors. Tot de eeuwwisseling was onze hoofdsponsor ’t Koffieboontje. Van 2001 tot en met 2007 nam de artisanale meubelzaak Sedia dit voor haar rekening. Imperial, het bekende merk van visconserven, was daarna twaalf jaar onze belangrijke financiële ruggensteun.